مهمان های خارجی
چند روزی رو با سر و صدای گروه های نمایش از کشور های مختلف ،که گاهی در محوطه ی تئاتر شهر اجرا داشتند ، تمرین کردیم! یکی از این روزها، 2 گروه کره ای و هندی برای دیدن تمرین گروه شاه لیر ، به پلاتو شماره ی یک اومدند. بعد از دیدن تمرین های بازی با توپ، تمرکز ، تنفس ، اتود یکی از صحنه ها رو دیدند. از آقای دادگر راجع به ایده اصلی اجرا سوال کردند. و آقای دادگر توضیحاتی راجع به گروه و به خصوص این اجرا ، دادند. که در اینجا بخشی از اون صحبت ها آورده شده:
کارگردانی روی چند محور اصلی متمرکزه... اولیش البته هدایت بازیگرها ست. دومیش چیدمان صحنه است. سومیش و البته یکی از مهم ترین هاش که برای همه ی اون هایی که آرش دادگر و کارهاشو می شناسند آشنا میاد ، توجه به منظر نگاه تماشاگره. این که تماشاگر از چه زاویه ای صحنه رو می بینه.
این قضیه باعث می شه که به صحنه مثل یک زمین بازی نگاه کنی. و به تماشاگر ها به دید تماشاگرهای یک بازی ورزشی. مثلاٌ بهترین دید برای دیدن یک بازی تنیس، نگاه از کنار زمینه که توپ بین دو بازیکن با فاصله ی مناسبی رد و بدل می شه و دیدنش برای تماشاگر جذابه. ولی تماشای بازی پینگ پنگ از نمای پشت سر یکی از بازیکن ها می تونه بهترین شرایط برای دیدن بازی و رویداد باشه.
یکی دیگه از الگوها و مکانیزم های اجرای این نمایش، چیزی شبیه به شکار سرخپوستیه! شکار چی ، خرگوش رو دنبال می کنه ، خرگوش پشت بوته ها پنهان می شه و شکارچی منتظر می مونه ، حتی ساعت ها ، چون می دونه که خرگوش پشت بوته است و بالاخره بیرون میاد. ولی چیزی که نمی دونه اینه که کی بیرون میاد.! تو این اجرا تماشاگر ها همون شکارچی ها هستند که منتظر بیرون اومدن هر کدوم از کاراکتر ها می مونند.
اجرای این نمایش با داشتن بوته ها وخرگوش ها در صحنه و شکارچی ها بر روی جایگاه نمایش همون صحنه شکاره!
کارگردانی روی چند محور اصلی متمرکزه... اولیش البته هدایت بازیگرها ست. دومیش چیدمان صحنه است. سومیش و البته یکی از مهم ترین هاش که برای همه ی اون هایی که آرش دادگر و کارهاشو می شناسند آشنا میاد ، توجه به منظر نگاه تماشاگره. این که تماشاگر از چه زاویه ای صحنه رو می بینه.
این قضیه باعث می شه که به صحنه مثل یک زمین بازی نگاه کنی. و به تماشاگر ها به دید تماشاگرهای یک بازی ورزشی. مثلاٌ بهترین دید برای دیدن یک بازی تنیس، نگاه از کنار زمینه که توپ بین دو بازیکن با فاصله ی مناسبی رد و بدل می شه و دیدنش برای تماشاگر جذابه. ولی تماشای بازی پینگ پنگ از نمای پشت سر یکی از بازیکن ها می تونه بهترین شرایط برای دیدن بازی و رویداد باشه.
یکی دیگه از الگوها و مکانیزم های اجرای این نمایش، چیزی شبیه به شکار سرخپوستیه! شکار چی ، خرگوش رو دنبال می کنه ، خرگوش پشت بوته ها پنهان می شه و شکارچی منتظر می مونه ، حتی ساعت ها ، چون می دونه که خرگوش پشت بوته است و بالاخره بیرون میاد. ولی چیزی که نمی دونه اینه که کی بیرون میاد.! تو این اجرا تماشاگر ها همون شکارچی ها هستند که منتظر بیرون اومدن هر کدوم از کاراکتر ها می مونند.
اجرای این نمایش با داشتن بوته ها وخرگوش ها در صحنه و شکارچی ها بر روی جایگاه نمایش همون صحنه شکاره!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر